minik bir GökTaşı'nın feza maceRaları
Bu fotoğrafın astrofotoğrafla ne ilgisi var demeyin. Önce bir yazayım, bir okuyun isterseniz
Tenha, karanlık bir mevki. Aslında öyle kimsenin geçmediği bir yer de değil üstelik. Bir köy yolu kısacası. Arabayı parketmişiz. Tripodu yerleştirmişim. Amacım haftalardır denemeye çalıştığım, anlamaya çabaladığım bir çekim için karanlık bir yerde uzun pozlama yaparak, ISO değerini düşürerek milkyway denemesi yapmak.
Hikaye arabanın farlarının söndürülmesi, tripodun kurulması, kafaya kafa fenerinin takılması, fotoğraf makinasının tripoda yerleştirilmesi, Gök kocanın koltuğuna oturup ’Hadi Nurcan bitir işini de’ gidelim demesi ile başlıyor.
Ve başlıyor denemeler. 18-55 lens mevcut. Önce manuel focus denemesi yapmak 3-4 tane. Netliği tutturunca zaten çıplak gözle bile rahatlıkla seçilen sütlüyolun en güzel denemelerini yapmaya başlamak, hayal işte….
Bir araba yanaşıverir. Arabadan bir adam iniverir. Elimde uzaktan kumanda deklanşör kumandası. Adam bizi görmüyor tabi, zifiri karanlık nerden görsün. Tırsıyorum tırs tırs tırs. Kafamı Koralp’e çeviriyorum, koltuktan kalkmış, tedirgin, duruşundan belli. Sonra takur tukur bir ses. Ne sesi mi? Tüfeğin şarjörünün (böyle mi yazılıyor bu meret?) doldurulma sesi. Kalp güm güm. Kıpırdayamıyorum kal gelmiş durumda. Salak Nurcan açsana kafa fenerini de burda adam olduğu belli olsun. I-ıh kıpraşamıyorum, kalmışım öyle. Gıkım da çıkamıyor!!!. Adam deneme atışı yapacak ha, dan dun seslee devam ediyor ve gölgesini görüyorum, tüfek bize doğru yönelmiş durumda!
Ah Tanrımmm nihayet Gök Koca’nın aklı başında, elinde de yeşil lazer vardı. Adamlara doğru yöneltiyor. Adamların 2 sn içinde arabaya nasıl bindikleri, 2 adımlık Koralp ile olan mesafeyi katedip yanına gidişimi ve tüm bunlar olup bitene kadar nefesimi tuttuğumu farkediyorum. Kalakalıyorum. 2 deneme yapıyorum sakinleşeyim diye ve evimin yolunu tutuyorum.
Netice mi? 2 haftalık hemen hemen her akşam yaptığım denemeler sonucunda burada yayınlanacak kayda değer bir milkyway fotoğrafı ne yazıkki mevcut değil. O yüzden kuzu ile tatil anısı
Astrofotoğrafçılık mı? En zoru. Bilen beri gelsin de anlatıversin ucundan
Çok çalışman lazım GökTaşı çoooooooooooooook. Değil bu yaz, seneye de değil, belki öbür yaza ancak belki kaydadeğer bir şeyler çekmeyi becerirsin! Bööööööööööö
Not:O adamlar o tüfekle ne yapmaya gidiyorları bilemiyorum! Benim yapmak istediğim apaçık ortada. Hergün yüzlerce insanın öldüğü, Dünya’nın ölmeye yüz tuttuğu şu evrende ne kadar minik olduğumuzu anlatabilmek için kendi çapımda bir görsel çekebilmek.