Sevgili evren,

Bu sene Mart’ta bu işe gönül vereli 3. senemi dolduracağım. 2011 senesini toplam 21 ayna yapımı, 12 delikli boru (el yapımı teleskop) ile tamamlamış bulunuyorum. Arada kaynayan hatalı ve düzeltilmeyi bekleyenler hariç. Yanlış saymıyor isem sanırım 4 tane de benim gibi gökyüzü tutkunlarının yapımına yardımcı oldum. Bir tane 8″ dobson, 1 tane de 4,5″ dobson tasarım çıkardık Gök koca ile beraber.

Bunları sayma gereğini bugün bile hala üstadımın ‘aman ha sıcak reçine dökerken çok dikkat et’ demesi sonucu hissettim. İşin ilginci şudur ki kaçıncı aynamı yapıyor olsam dahi hala Üstadlarımın bana anlattıkları, öğrettiklerini ilk aynamı yapıyormuş gibi kulağıma küpe etmiş durumdayım.

Büyük patlama öncesi gaz ve toz bulutlarının iyice sıkışması gerekiyor ya, zaman henüz gelmedi. Teşekkür edecek çok dost var. Ama en çok teşekkürü bu sene Üstadlarıma ve Hocalarıma sunuyorum. Çünkü Onlar benim büyük patlamamın mimarlarılar.

Dünya güneşin etrafına yeniden bir kez daha dönünceye kadar çalışmaya, sıkıştırmaya ve yoğurmaya devam. Belki büyük patlamayı göremem, bilemem. Aslında çok da önemli değil. Toz parçalarımı her yere serpiştiriyorum…

Işık ve sevgi ile…

Aslında bu yazıyı güzel güzel fotolarla da desteklemek isterdim ama sanırım bunu yapamayacağım 14 Şubat’tan bu yana neler oldu neler bitti anlatmak istiyorum. Dünya hızla dönmeye devam ediyor. Ve teleskoplar gökcisimlerini daha çok yaklaştırdıkça ne kadar hızlı döndüğünü daha da net farkediyor insan. Diliyorum ki sadece bir anlığına gelmiş olduğum şu Dünya’da boşa gitmeden yararlı bir şeyler için kullanabilmişimdir o bir AN’ı….

11 Mart 2011 Kilis ilk teleskopuna kavuştu. Türkiye’nin dört bir yanının karla kaplı olduğu soğuk bir dönemde 5 çatlak (Yeliz Aksoyu, Süleyman Fişek, Koralp Gök, Nurcan Örtügen Gök, Altuğ Kağan Gök) gitmeyin etmeyin kelimelerine aldırmadan yola çıktı. O geceden aklımda kalan cümle İl Milli Eğitim Müdürlüğü’nün “30 senedir burada hizmet yapıyorum. Bir gün kalkıp birileri buraya teleskop getirecek deseler hayatta inanmazdım, bırakın şu teleskopu elle yaptığınızı, bu havada kalkıp buralar kadar geldiniz, siz normal değilsiniz, bu hak ödenemez” demesi oldu. Peki ya teleskopu emanet ettiğimiz Mehmet Keleş öğretmenimiz? Nereyedeyse her hafta o teleskopu kuruyor ve minicik yürekleri evrenle kavuşturuyor. Binleri geçmiştir Kilis’te evrenle tanışan gözler. Gözlerim dolu dolu gülümsedim gülümsedim.

08 Nisan 2011 Balıkesir İlk Teleskopuna kavuştu. Bilim Sanat Merkezi yetkilileri ve İl Milli Eğitim Müdürlüğü gitmedik kapı bırakmamış oraya teleskop edindirmek için. Kimse ilgilenmemiş. Gözlemevi bile hazırdı. Kırmızı halımız eksik idi diyeceğim ama orda tanıştığımız yürekler yetti de arttı bile. Kendimi Hubble uzay teleskopu teslim etmiş hissettirdiler bana. Gözlerim dolu dolu gülümsedim gülümsedim.

01 Mayıs 2011 Memleketimin ilk teleskop imal eden işletmesini kurdum. Babalar gibi vergimi ödemeye de başladım. Ne anlarım ben işletmeden şirketten. Gözlerim dolu dolu gülümsedim, gülümsedim.

05 Mayıs 2011 Gebze Tevitöl’de Astronomi günleri düzenlenmişti. Oraya gittim. Parlak öğrenciler ve astronomiye olan ilgilerini gördükçe geleceğe dair umudum arttı. Gözlerim dolu dolu gülümsedim gülümsedim.

11 Mayıs 2011 Ankara Yasemin Karakaya Bilim Sanat Merkezi’nde Astronomi günlerine gittim. Onlar sanırsınız minicik çocular ama ayna yapım atölyesinde biri kalkıp da “heheh abla ben hubble da yaparım artık kolaymış” deyince o huzurlu gülümseme belirdi bende. Elbette yapacaksınız, ben bu yüzden buradayım dedim. Yapacaklar biliyorum. Gözlerim dolu dolu gülümsedim gülümsedim.

17 Mayıs 2011 Mor Panjurlu Teleskop Atölyemin ilk öğrencisinin teleskopu hazır hale geldi. Atabek kardeşim ve annesi Nuran Hanımcığımı burdan kocaman kucaklıyorum yine. 14 yaşında kendisi ve kendi teleskopunu kendi yaptı. Gururla bahsettiğim ve örnek olarak göstereceğim canım kardeşim benim. Minicik penceresinden evreni tanımaya devam ediyor kardeşim. Gözlerim dolu dolu gülümsedim gülümsedim.

15 Haziran 2011 Terakki Vakfı Şişli Terakki Lisesi Fizik Kulübü öğrencileri ile yıl boyunca yaptığımız teleskop tamamlandı. Ay tutulması eşliğinde ilk gözlem gecemizi organize ettik. Çocuklar satürnün halkalarını gördüklerinde aaaaa bunu biz mi yaptık dediler. Evet onlar yapmışlardı. Gözlerim dolu dolu gülümsedim gülümsedim.

18 Haziran 2011 DenizBank ile çok güzel bir etkinlik gerçekleştirdik. Çalışan babalar çocukları ve eşleri ile Babalar Günü’ne özel düzenlenen atölye çalışmasında teleskop yapmayı öğrendiler. 3 tane teleskop yaptılar. Kurumsal bir firmanın böyle bir atölye çalışması düzenlemesi, bilimi halka indirgeme hedefimde epeyce önemli bir başarı oldu benim için. O vida sallayan minik elleri görünce Gözlerim dolu dolu gülümsedim gülümsedim.

Haziran 2011 Hayatıma ikinci hayalimi dahil ettim. Karate Kid olmak! Aikidoya başladım. Gözlerim dolu dolu gülümsedim gülümsedim.

24 Temmuz 2011 Vize- Kırklareli ilk teleskopuna kavuştu. İlk defa bir festivale katılmıştım. Kültür ve Sanat festivali. Oldukça renkli idi. Bir Belediye başkanı astronomiye ilgi gösterdi ve ona önem verdi. Astronomi sunumları yapıldı, halk bir yandan konserle coşarken bir yandan evrenle tanıştı. Gözlerim dolu dolu gülümsedim gülümsedim.

Bu arada Sevgili Enver Abim ve Sevgili Ertan kardeşim bana bir ayna yapım makinesi yaptılar. Sanayideki canlarım onlar benim. Hubble’ın aynasının yapılışını bile seyrettiler. Atölyemde cam tozu yuttular ve makineyi cillop gibi tamamlayıp teslim ettiler.

Atölyeme astronomide okuyan canlarım geldilerrrr, gittiler… Yepyeni canlı canlı insanlar tanıdım. Dostlar edindim. Bu devam edecek. Yaptığım ayna sayısı 20′ye yaklaştı.

Ve sevgili blogum asıl önemlisi bütün bunlar sadece 6 ay içinde gerçekleşti. Geçen yıl bu zamanlar hayallerimin ilk durağı Mor Panjur’un duvarlarını boyuyor idim. Ve Sevgili blogum ikinci önemli şey ise şu an gözlerim dolu dolu ağlıyorum. Çünkü bu yaptıklarımı şu an yazana kadar ben farkında değilmişim. Eminim burada yazmayı atladığım daha bir dolu şey de vardır amma amması gözlerimmmmm….

Hani o akan göz yaşlarında İstanbul’u bırakıp gidiyor olmak da var amma, ikimizde biliyoruz değil mi? Tek Dünya Tek gökyüzü olduğu sürece yüreklerin nerede kiminle nasıl attığı farketmeyecek. Nerede olursan ol, seninle aynı gökyüzünü paylaşıyor olacağız.

Ve gelecek henüz burada olmadığı için bu sefer gelecekle ilgili düşüncelerimi yazmayacağım. Onlar bu sefer içimde saklı kalacaklar.

Şimdilik hep ama hep SEVGİ ile kal… Benden sana tek hatıra gülüşüm kalsın iki gözüm, harcama boşa :D

Uzun yazacaklarım var, yazamıyorum.

Gideceğim var, gidemiyorum.

Ağlayacağım var, ağlayamıyorum.

Sanırım fırtına öncesi sesslik bu.

Seni unutmadım sevgili blogum. Geri döneceğim….

Uzun çok uzun, sanki asırlardır yazmıyorum bloguma. Bu aralar tamamen koptum sanki dünyadan. Hatta blogumdan o denli uzak kalmışım ki foto dahi ekleyemez olmuşum. Bakarsan bağ, bakmazsan dağ olur hesabı. Hoş ben dağları da seviyorum.

Bu yazı dizisinin sonuncusunu haziran sonunda yazmışım o derece yani. Oysa listemde bekleyen bir dolu gökcismi var daha hediye edilecek. Hatta şu an bu yazıyı yazabilmek için 1,5- 2 saat debelendim. Thumbnail foto zaten ekleyemiyorum vs vs…  Link veremiyorum vs vs Öyle dert dolu olmuşki blogum

Velhasıl uzun lafın kısası Martı Bulutsusu bu. http://www.martidergisi.com/ adresinde Yasemin Sungur ve ekip arkadaşları ile kanatlarını göğe çırptı. Çırparken bana da kanadında yer verdi. Buradan da teşekkür etmek istedim Yasemin Hanım’a. Halkın bilime indirgenmesi amacımda böyle güzel kadrolu bir online e-dergide gökbilimine de yer verdikleri için. Benim için değeri inanılmaz büyük. Bu vesile ile kendisinin pek sevdiği Martı’ya benzeyen Martı Bulutsusunu hediye etmek istedim. Umarım kendisi de sever.

Kaynak:Bulutsu (http://www.bulutsu.org/ggg/?gun=110112)

Yapman gereken tek şey Nape’nin Facebook sayfasına katılman ve blogunu takip etmen. Senaryoyu okuyup NAPE SORUYOR başlıklı sorulara cevap vererek bilimsel çalışmalara destek olabilirsin.

E haydi o halde… Kurcalamaya başlamanın şimdi zamanı…. Kazmalar elimizde

Bugün bütün ekipmanlarımı hazırladım gündüzden. Bilgisayarı fotoğraf makinasına, fotoğraf makinasını Zeki’ye bağladım. Yer yüzünden bir obje seçip onun fotoğrafını çekmeyi denedim. Her şeyi bilgisayardan kumanda ediyor idim. Akşamın olmasını beklemek kaldı geriye. Aslında az bir zaman dilimim var idi. Zira Jupiterin penceremden gözüktüğü 1-1,5 saat kadar çekim yapabilecek idim. Hoş kuşakları gittiğinden beri jüpitere bakmaktan hoşlaşmıyorum ya neyse.

Velhasıl akşam oldu. Her şey çok teknolojik idi ama ben yine tembelliğimin bir kısmından faydalanmadan duramadım. Zeki’nin takip motorunu açmadım. Durum aynen şu şekilde idi. Bir elimle teleskopun kumandasını kontrol ediyor idim ki jüpiter vizörden kaybolmasın. Bir elimle blgisayardan fotoğraf makinasının enstantane, ISO ayarlarını ayarlıyor ve deklanşöre basıyor idim. Bir elimle teleskopun netliğini ayarlıyor idim. Bir elimle de eti tadımca yiyor idim, çünkü üşümeye başlamış idim. Hesaplayın bakalım benim kaç elim var?

Velhasıl aşağıdaki fotoğaflar belki hiç iç açıcı değiller. Lakin ilk çektiğim Ay fotoğrafım gibi bunlar da benim için çok değerliler. Biliorum ki bir tarafım daha çok üşüdükçe daha güzel çekimler yapabileceğim.

Bence şimdilik elime sağlık.

Teleskop: Meade Mak-90

Fotoğraf makinası: Canon EOS 550D

Not1: Netlik yapmak çok zor, bir dahakine daha dikkatli ol!

Not2: Barlow lens kullanınca neden netliği ayarlayamadım?

1. Engelli Bireyler’e yönelik Amatör Teleskop Yapım Çalıştayı düzenleyerek onlara yepyeni bir ufuk açmak. Bu konu ile ilgili her hangi bir çalışma yapamadım henüz. 2011′de olur mu? Kısmet.
2. Ev kadınlarına yönelik Amatör Teleskop Yapım Çalıştayı düzenleyerek onlara geleceğin mirasçı çocuklarına bırakabilecek bir değer ürettirebilmek. 1. madde ile aynı durumda ne yazıkki.
3. 81 İl’de, 81 Okul için, 81 Teleskop yapmak ve bağışlamak (ah bir sponsorum olsa!) İlk teleskopu İstanbul iline hediye ettim. İlk sponsorumu da buldum. Tam gaz yola devam
4. Astronomi öğrencilerine staj yapmalarını sağlayabilmek için, özel kurumların Teleskopların varlığını farkına vardırmak. Tey teyyyyy daha çok uzun yollar var. ma dur bakalım, bu sene astronomi dersi lise mefredatına girdi seçmeli de olsa. Hoş astronomi öğrencilerinin formasyon hakkı yok ama dur bakalım benim aklımda başka seçenekler de mevcut.
5. Amatör Gökyüzü Fotoğrafçılığı kursları açtıracak talebi oluşturabilmek. Bu da tey teyyyyy ne yazık ki.
6. Kaldırım Astronomları bilinci için kaldırımlara, evet evet kaldırımlara teleskop dikmek. Dur daha, bununla ilgili de fikirlerim mevcuttur. 2011 için güzel sürprizlerim olabilirim

1. 16″ ve 40″ teleskop aynası yapmak. 2011 yılıda başlayacağım 16 inch e
2. Gözlem evi açmak. Buna da daha zaman var Ama kısmet, belli mi olur.
3. Amatör Teleskop Yapım Atölyesi açmak. Hahahahaaa ne hayaldi ama bu 2010′da. Nasıl gerçekleşti anlamadım, ama benim bir atölyem var artık
4. Amatör Gökbilim Sergisi / Müzesi açmak. Dur hele, fena birikim lazım buna
5. Gökbilim turizmi yapmak. Yaparız, yaz gelsin hele
6. Günün Gökbilim Görüntüsü APOD’da fotoğrafımın çıkması. Yok daha yeryüzü fotoğrafı bile çekemiyorum ki
7. Süpernova gözlemlemek. Oldu canım, ayna yontmaktan kafanı kaldırıp biraz gökyüzüne bakarsan belki yakalarsın.
8. Yeni bir yıldız keşfetmek. Tabi canım tabi
9. Gökbilime katkılarımdan ötürü Fahri Doktora ünvanı almak. Hahahah buna çok gülüyorum. Gülmeye devam
10. Yörüngeye çıkmak ve Uzay yürüyüşü yapmak. Evet farkındayım hedeften öte hayal gibi oldu ama kime ne zararı var ki? Nedense gideceğime inanmaya başladım bu sene. Hep bu gaz veren dostlar yüzünden :P

Vesselam, hayallerin gerçek olması düşüncesi aslında, davulun uzaktan gelen hoş sesi. Gerçekten gerçek olması için ödenecek bedelleri tahmin dahi edememişim 2010′da. Ama o yürek var bende. Fena acı çekiyorum ama fena da huzur ve mutluluk doluyum.

Uzun lafın kısası, durmak yok GökTaşı yola devam…. Gökyüzün yıldız, ufkun her daim aydınlık dolu olsun.

02 Aralık 2010 Venüs, Ay’ın 10° güneyinde (sabah)

05 Aralık 2010 Yeniay

07-17 Aralık 2010 İkizler göktaşı yağmuru (en etkin olduğu tarih:13-14 Aralık, saatte 120 adet)

13 Aralık 2010 İlkdördün

14 Aralık 2010 Jüpiter, Ay’ın 11° güneyinde

17-26 Aralık 2010 Büyük Ayı göktaşı yağmuru (en etkin olduğu tarih:22 Aralık, saatte 10 adet)

21 Aralık 2010 Tam Ay tutulması (ülkemizden gözlenemeyecek)

21 Aralık 2010 Dolunay

22 Aralık 2010 Kış gündönümü (en uzun gece – en kısa gündüz)

28 Aralık 2010 Sondördün

29 Aralık 2010 Satürn, Ay’ın 8° kuzeyinde (sabah)

31 Aralık 2010 Venüs, Ay’ın 9° kuzeyinde (sabah)

HAYALDEN GERÇEĞE

03 Kasım 2009 tarihinde Darüşşafaka Eğitim Kurumları olarak P&G ile geleceğin liderlerini yetiştirecek olan “Hayalden Gerçeğe” projesini hayata geçirdik.

Sanattan spora, bilimden kültüre farklı dallarda, çocuklara içlerindeki potansiyeli ortaya çıkarma olanağı sunan proje, onların başarılarını destekleyecek ve geleceğin liderlerini yetiştirecek.

Geleceğin liderleri, “Hayalden Gerçeğe” projesi kapsamında kültür-sanat, spor ve bilim dallarında öncülük üstlenerek projeler geliştirecek. Bu doğrultuda, Darüşşafaka öğrencileri proje geliştirme ve liderlik niteliklerini güçlendirici eğitimlerden geçerek Türkiye’deki tüm çocuklara ulaşacak projeler üretecek.

Proje kapsamında Darüşşafaka Eğitim Kurumları Kampüsünde bir planetaryum (gezegenevi) inşa edildi. 16 Nisan’da açılan Hayalden Gerçeğe Fatin Gökmen Planetaryumu ışık kirliliğinden,  gökyüzünü fark edemeyerek büyüyen çocuklarımıza gökyüzünün büyüleyici düzenini anlatma görevini üstleniyor. Planetaryum cihazımızla yedi metre çapındaki küresel kubbeli gökyüzü laboratuvarımıza, istenilen zamandaki ve bölgedeki gökyüzünü yansıtarak, 36 çocuğa aynı anda eğitim verebiliyoruz. Milyonlarca kilometre uzaklıktaki gökcisimleri, birkaç saniye içinde dokunabileceğiniz kadar yaklaşırken, dijital sistemimiz sayesinde görüntü kalitesi çok canlı.

Planetaryumda izlenen filmlerimizle Evren’in derinliklerine yolculuk yapabilme şansını yakalayan çocuklarımız, çeşitli fizik kuramlarını bizzat gökyüzü laboratuarında öğreniyor. Fikir öncülüğünü İstanbul Üniversitesi’nin, Uygulama Öncülüğünü 19 Mayıs Üniversitesi ve Çağ Üniversitelerinin yaptığı dijital planetaryum sistemi, sahip olduğu sabit kubbesiyle İstanbul’da ilk olma özelliğini taşıyor.

Etkinlik süresi 40 dk olan planetaryum gösterimi için ziyaret saatleri haftaiçi her gün saat 10:00-11:00, 11:00-12:00, 13:00-14:00, 14:00-15:00, 15:00-16:00, 16:00-17:00 saatleri olarak belirlendi.

Rezervasyon için:

En az 10 kişilik guruplarla gelirseniz seviniriz

Buşra Gürbak: 0555 450 13 55 / bgurbak@gmail.com

Meltem Ceylan: 0532 604 26 25  / m_ceylan74@yahoo.com mceylan@darussafaka.k12.tr

“Hayalden Gerçeğe Fatin Gökmen Planetaryumu” muzda yaptığımız etkinliğe çocuklarınızı heyecanla bekliyoruz.

DARÜŞŞAFAKA EĞİTİM KURUMLARI

İki hafta önceydi, ABD bilim medyasında çok güzel bir haber yayınlandı. Bizim medyada bu haber maalesef tek bir gazetede ve o da 4-5 satır ile yer aldı. Aşağıdaki haberi yazdım bir gazeteye gönderdim ama basmadılar. Sonra düşündüm benim 1500 arkadaşaım var FaceBook’da, onların yarısı okusa gazete okurundan daha fazla olur dedim. İşte o haberi aşağıya alıyorum.

Sevgilerimle…

Prof. Dr. Ethem Derman

Güneş sistemimizdeki gezegenler dışında Güneş gibi başka yıldızların çevresinde son 15 yıldır bulduğumuz gezegenlerin sayısı 500’ü buldu. Bunlara türkçede ötegezegen diyoruz. Ötegezegenlerin çoğu dolaylı yoldan 3-4 tanesi ise doğrudan bulundu. Büyük bir gezegeni olan yıldızın kütle merkezi çevresinde yaptığı hareket sonucu bize yaklaşır ve uzaklaşır. Bu hareketi sonucu yıldızın meydana çıkan dikine hızını ölçerek onun bir gezegene sahip olduğunu buluruz. Sözkonusu kütle merkezi yıldızın merkezine çok yakın olduğu için bu dikine hızın değeri çok düşüktür ve çok duyarlı tayfçekerler bu küçük değeri algılayabilir. İşte bu nedenle ancak 1990 yıllarından sonra bu türden tayfçekerler yapılabildiği için ötegezegenler bulunmaya başladı.

Bulunan gezegenlerin kütleleri genellikle çok büyüktü çünkü sadece kütlesi büyük olan gezegenin yıldızı gözlendiğinde algılanabilir bir dikine hız değeri verir. Daha ilginç yöntemler ile yer kütlesinde gezegenler de bulunmaya başlandı ama sayıları çok azdı. Ötegezegenleri bulmak için ABD’nin uzaya fırlattığı Kepler uydusu farklı bir yöntemle gezegen arıyor, buna geçiş yöntemi diyoruz. Gezegen yörünge düzlemi bizim bakış doğrultumuzda ise o zaman yörüngesinde dolanırken belirli zamanlarda yıldızının önünden geçecek ve onun ışığının çok az bölümünün bize gelmesini önleyecektir. Çok az ışık kaybını gözleyen duyarlı detektörler yapıldığı için üstelik atmosfer etkisinden de kutulduğu için Kepler uydusu bol miktarda ötegezegen bulmuştur.

Çoğu Kaliforniya Üniversitesinden olmak üzere ABD’li bir grup gökbilimci 5 yıldır dünyanın en büyük teleskopları ile gözlem yaparak dikine hız yöntemi ile 166 Güneş benzeri yıldızda ötegezegen aradılar. Gözledikleri tüm yıldızlar dünyamıza 80 ışık yılndan daha yakındı. Bu çalışmanın sonunda dünya kütlesinin 3 ila 1000 katı arasında kütleye sahip birçok gezegen buldular. Buldukları gezegenlerin çoğu yıldızlarına çok yakın yörüngelerde dolaşıyorlardı, bizim güneş sistemimizi gözönüne aldığımızda Merkür yörüngesinden daha içerdeydi.

Bulunan ötegezegenleri kütlelerine göre incelediler. Büyük kütleli olanları üç sınıfta ayırdılar: 30-100, 100-300 ve 300-100. Her grupta gezegeni bulunan yıldızların sayısı aynıydı ve bu sayı gözlenen yıldızların sadece %1.6’sıydı. Orta kütleli gezegen dediğimiz 10-30 dünya kütlesine sahip gezegenleri barındıran yıldızların sayısı ise %6.5. Süper dünya adı verilen 3-10 dünya kütlesi gezegene sahip yıldızların sayısı ise %11.8 çıktı. Dikkat edilirse küçük kütleli gezegenlere gittikçe bu tür gezegenleri barındıran yıldızların sayısı artıyor.

Bu sayıları yorumlamak artık bilim insanları için çok kolaydı. Kütlesi 3 dünya kütlesinden küçük ötegezegenleri yerden yapılan tayfsal gözlemler ile yakalamak olanaklı değildi çünkü bu kütlede bir gezegene sahip yıldızın göstereceği dikine hız çok düşüktü ve tayfçekerlerimiz bunu algılayamazdı. Yani bu tür gezegenler vardı ama biz gözleyemiyorduk. Buna bilimde “seçim etkisi” denir ve sadece kütlesi büyük olan ötegezegenleri yakalabiliyorduk. Elde edilen verilerden hareketle yer kütlesine sahip ötegezegenleri barındıran yıldızların sayısını ekstarpolasyon (dış değer) yöntemi ile bulmak çok kolaydı ve bu sayı %23’dü. Demek ki en azından gözlenen 166 yıldızın 38 tanesi yer benzeri gezegene sahip olmalı. Samanyolu gökadamızda en az 200 milyar yıldız olduğuna göre bunların 46 milyarının çevresinde dolanan yer benzeri bir ötegezegen olmalı. Evrende 100 milyar gökada olduğuna göre ve her birinde ortalama 200 milyar yıldız varsa kaç tane kütle açısından yer benzeri ötegezegen var, hesabını siz yapabilirsiniz.

Bu istatistik yöntemi araştırmayı yapan takım güzel bir benzetme ile açıklamayı başarmışlar. Bir vadiye baktığınızda gözünüze hemen büyük kayalar çarpar ve onları sayabilirsiniz. Sonra daha küçük kayaları, hatta büyük taşları da sayabilirsiniz ama kum tanelerini sayamazsınız çünkü gözünüz onları tek tek algılayamaz. Ancak tahmin edebilirsiniz. Bir plajdaki kum tanelerinden daha fazla evrende dünya var. Bunlarda yaşam var mı dediğimiz zaman eğer gezegen yaşanabilir bölgede ise yani yıldızından öyle bir uzaklıkta ki su sıvı halde bulunuyor, neden olmasın? Bu tür gezegenlerde yaşayan canlı ve zeki yaratıklar dünyamıza gelip bizi ziyaret edebilirler mi? Tabii ki hayır çünkü uzaklıklar çok büyük.