Bugün bütün ekipmanlarımı hazırladım gündüzden. Bilgisayarı fotoğraf makinasına, fotoğraf makinasını Zeki’ye bağladım. Yer yüzünden bir obje seçip onun fotoğrafını çekmeyi denedim. Her şeyi bilgisayardan kumanda ediyor idim. Akşamın olmasını beklemek kaldı geriye. Aslında az bir zaman dilimim var idi. Zira Jupiterin penceremden gözüktüğü 1-1,5 saat kadar çekim yapabilecek idim. Hoş kuşakları gittiğinden beri jüpitere bakmaktan hoşlaşmıyorum ya neyse.

Velhasıl akşam oldu. Her şey çok teknolojik idi ama ben yine tembelliğimin bir kısmından faydalanmadan duramadım. Zeki’nin takip motorunu açmadım. Durum aynen şu şekilde idi. Bir elimle teleskopun kumandasını kontrol ediyor idim ki jüpiter vizörden kaybolmasın. Bir elimle blgisayardan fotoğraf makinasının enstantane, ISO ayarlarını ayarlıyor ve deklanşöre basıyor idim. Bir elimle teleskopun netliğini ayarlıyor idim. Bir elimle de eti tadımca yiyor idim, çünkü üşümeye başlamış idim. Hesaplayın bakalım benim kaç elim var?

Velhasıl aşağıdaki fotoğaflar belki hiç iç açıcı değiller. Lakin ilk çektiğim Ay fotoğrafım gibi bunlar da benim için çok değerliler. Biliorum ki bir tarafım daha çok üşüdükçe daha güzel çekimler yapabileceğim.

Bence şimdilik elime sağlık.

Teleskop: Meade Mak-90

Fotoğraf makinası: Canon EOS 550D

Not1: Netlik yapmak çok zor, bir dahakine daha dikkatli ol!

Not2: Barlow lens kullanınca neden netliği ayarlayamadım?

MARS: Mars ya da Merih, Güneş Sistemi‘ndeki, Güneş’ten itibaren dördüncü gezegendir. Bu gezegen Roma mitolojisindeki savaş ilahı Mars’a ithafen bu adla adlandırılmıştır. Literatürde kullanılan diğer adlarından biri, yüzeyinde yaygın demiroksitten dolayı kızılımsı bir görünüme sahip olduğu için Kızıl Gezegen’dir.
İnce bir atmosferi olan Mars gerek Ay’daki gibi meteor kraterlerini, gerekse Dünya’daki gibi volkan, vadi, çöl ve kutup bölgelerini içeren çehresiyle bir yerbenzeri gezegendir
Mars’taki Olimpos Dağı (Olympus Mons) adı verilen dağ Güneş Sistemi’nde bilinen en yüksek dağ ve Marineris Vadisi (Valles Marineris) adı verilen kanyon en büyük kanyondur. Ayrıca Haziran 2008’de Nature dergisinde yayımlanan üç makalede açıklandığı gibi, Mars’ın kuzey yarımküresinde 10.600 km. uzunluğunda ve 8.500 km. genişliğindeki dev bir meteor kraterinin varlığı saptanmıştır. Bu krater, bugüne kadar keşfedilmiş en büyük meteor kraterinin (Ay’ın güney kutbu kısmındaki Atkien Havzası) dört misli büyüklüğündedir.
Günümüzde, Mars, yörüngelerine oturmuş üç uzay gemisine evsahipliği yapmaktadır. Mars’ın 1877 yılında astronom Asaph Hall tarafından keşfedilen Phobos ve Deimos adları verilmiş, düzensiz biçimli iki küçük uydusu vardır. Mars Dünya’dan çıplak gözle görülebilmektedir. “Görünür kadir“i −2.9’a ulaşır ki bu, çıplak gözle çoğu zaman Jüpiter Mars’tan daha parlak görünmesine karşın, ancak Venüs, Ay ve Güneş’çe aşılabilen bir parlaklıktır.

ALDEBARAN:Boğa (Taurus) Takım yıldızının en parlak yıldızıdır.

Bunları gözlemledikten sonra hemen mars’ın yakınlarında çıplak gözle dahi Açık Yıldız Kümesi olduğu seçilebilen bir yıldız kümesi gördüm. Yok bu böyle balkonda olmayacak deyip üzerimi sıkıca giyindim ve bu sefer alt katta hazır ve de nazır bekleyen el yapımı ATY 2009 teleskobumu alıp bahçeye çıktım.

Gözlem yavaş yavaş sona ermeye başlamıştı. Zira saat 5’i geçmişti ve İstanbul Boğazı gibi ışık kirliliği olmayan Geçilmez Çanakkale Boğazı’nın arkasından Güneş yavaş yavaş kızıllığını göstermeye başlamıştı. Uykum yoktu zaten. İçeri gidip kayınvalidemin yapmış olduğu kayısı reçelini Gelibolu’nun nefis çiçek ekmeğinin en ortadaki diliminin tepesindeki çıtırına sürüp afiyetle yedim. Kahvemi aldım ve verandaya çıkıp keyifle doğan Güneş’i seyretmeye başladım.

Ama penceremden bir kısım da olsa gökyüzü görebiliyordum. Hava da oldukça açık idi.

5 haziran’ı 6 hazirana bağlayan gece 11:30′dan başlayıp sabaha karşı 3:30′a kadar devam eden ve tamamen doğaçlama gelişen bir gözlem maceram başladı.

Pencerenin karşısına geçtim ve paint’i açtım. Siyaha boyadım. Akabinde gözümle görebildiğim yıldızları beyaz noktalar halinde işaretledim. Bunlar bir takım yıldızının yıldızları olabileceği gibi olmayabilirdi de. Tuğrul bana online eşlik ediyordu. Hocam dedim hadi bakalım ne bunlar bulalım???

Nutella’yı (Stellarium) açtık. Bu pencerem kuzeye bakıyordu. Kuzey tarafındaki takım yıldızlarını incelemeye başladık. Allem ettik kallem ettik. Yıldızları çizgilerle birleştirdik. Evet bunlardan bir kısmı Kraliçe Takım Yıldızı’nı oluşturuyordu. Diğer taraftaki ise hala emin olamamaklar beraber (en parlak olan yıldızın yerini doğru olmaması sebebi ile emin olamadık) Kral Takım Yıldızı‘nın oluşturuyordu. İçim bir tuhaf olmuştu.

Bu arada tabi Jüpiter‘in doğmasını bekliyordum. Jüpiter doğuya bakan penceremden doğacaktı. Bir o pencereye bakmaya gittim. Hava nasıl diye. Süper çok açıktı. Başımı sol tarafa çevirdiğimde batmak üzere olan bakır renkli Ay’ı gördüm. Sol tarafında ise gözümle görebildiğim yıldızları aklıma not ettim. Laptop başına gelip yine benzer şekilde çizdim. Çizgileri birleştirdik yine. Ve evet evet bu kesinlikle Akrep Takım Yıldızı idi. Akrep Takım Yıldızı’nın en parlak yıldızı olan Antares ise bütün kızgınlığı ile (kırmızı bir yıldızdır bu) orada idi. Teleskobumun aligment ayarı için ilk bulduğu yıldız hep Antares idi. Ve ben bu aligment işlemini hala beceremediğim için Antares’i az saygı ile anmamışımdır. Ama şimdi onun tanışmıştım. Ve sanırım o şu ana kadar gördüğüm en güzel yıldız. Güneş’ten sonra… :p

Şimdi içime daha da tuhaf mutluluklar dolmaya başlamıştı. Gökyüzünü ciddi anlamda tanımaya başlamıştım. Tuğrul, Nurcan abla hadi git tekrar bak, Akrep’in solunda bi çaydanlık bul gel dedi. Koşa koşa içeri gittim. Çaydanlığa benzemese de bi takım yıldızlar buldum geldim. Evet bu da Yay Takım Yıldızı idi. Meğersem bi penceremin dışından ne kadar da büyük bir alanı görebiliyormuşum. Acaba gökyüzü düşündüğüm kadar küçük değil miydi???

Bu arada Ay 15 derecede idi ve binanın arkasına saklanmıştı. Yay Takım Yıldızı Ay ile Jüpiter’in tam ortasında kalıyordu. Ay’ın da Yay’ın da yerini bildiğime göre Jüpiter’in yerini bulmak kolay olacaktı. Aslında Jüpiter o gecenin en parlak yıldızı olacağı için bulmak zor olmayacaktı ama henüz benim görüş alanıma girmemişti. Tahminimce önümüzde bulunan binanın sol tepesinden 16 dereceye erişince görebiliyor olmam gerekecekti.

Beklemeye devam ettim. Uyku falan hak getire Tekrar doğu yönüne gittim. İnanamıyordum. Gerçekten de tahmin ettiğim yerde tabak gibi bembeyazzzzzz bir şey parlıyordu. Dizlerimin bağı çözüldü gerçekten. Tuğrul’dan izin istedim ve teleskobumun başına geçtim. Ama o kadar heyecanlı idimki anlatamam. Galileo‘nun 400 yıl önce ilk gözlemlediği gezegene bakacaktım az sonra. Ve uygularını da görecektim.

Telekobun aligment işlemini yapmadan manuel odaklandım. 9,7mm lik merceği okulere yerleştirdim. Ve işte orada idi. Kahve çekirdeği havasını veren çizgileri ve 3 uydusu. Aslında Jüpiter’in 4 uydusu vardır. Ama dün gece Ganymede arkaya gizlenmişti. Callisto, Europa ve Io ise gözüküyordu. Satürn’ü ve Ay’ı ilk gözlemediğim anlarım geldi aklıma.

Sanki bir kez daha Uzaya gitmiş gelmiş idim. Teleskobu kapadım ve laptopın başına geldim. Tuğrul da o gece benim mutluluğuma ortak olmuş, hatta aynı duyguları uzaklarda da olsa benim gibi yaşadığını belirtmişti.

Gecenin ise en anlamlı sözü şu idi:
heRkes gider onlar kalırlar, tek dostumdur gökteki yıldızlar…

Havaların kapalı olması sebebi ile henüz kendi teleskobumla gözlem yapamamıştım. 18 Nisan 2009 cumartesi akşamı Aka Koleji’nde düzenlenen bir gözlem etkinliğine gittim altuka ile.

Semra öğretmen bu konuda kendini gökbilimine adamış genç bir astronomumuz. Öncelikle okulda bir gözlemevi yaptırmak ve bu gözlemleri halka açacak ücretsiz etkinlikler düzenlemek için okul yönetimini ikna ettiği için kendisine teşekkür etmek lazım.

Gözlemde www.gokbilim.com forumu üyeleri ile tanışma fırsatı buldum. Amatör ve uzman gökbilimcilerle hoşça vakit geçirdik.

Tabiki gözlem de yaptık. Satürn ve halkaları… Altuka hala Satürn’ün AyDede sanıyor ama sanırım yakında beni geçecek… Merceğe gözümü dayayıp satürnü gördüğüm an gerçekten tüm dünyalar benim olmuştu…

O gece gözlemden Polaris’i (Kutup Yıldızı) gökyüzünde nasıl bulabileceğimi, astro fotoğrafçılıkta hangi formatta resim çekileceği, hangi makinanın daha iyi olduğu gibi gibi kısa ama benim ilklerim olduğu için değerli bilgilerle dolu evime döndüm…