feza maceRaları

Eylül 2010 Gökyüzünün durumu

GökTaşı — Thu, 02 Sep 2010 07:28:41 +0000

01 Eylül 2010 Venüs, Spika’nın 1° güneyinde (akşam)

01 Eylül 2010 Sondördün

04 Eylül 2010 Mars, Spika’nın 2° kuzeyinde (akşam)

08 Eylül 2010 Yeniay

11 Eylül 2010 Mars, Venüs ve Ay yakın görünümde (akşam)

15 Eylül 2010 İlkdördün

18 Eylül 2010 Türkiye’nin ilk özel ATY (Amatör Teleskop Yapım) atölyesinin açılışı. Yani benim mor panjurlu atölyem

19 Eylül 2010 Merkür’ün en büyük uzanımında (17°)

23 Eylül 2010 Sonbahar ılımı (gündüz ve gece uzunlukları eşit)

23 Eylül 2010 Dolunay

23 Eylül 2010 Jüpiter, yeni doğan Ay’ın 8° güneyinde

Dalgalandım da duygulandım :)

GökTaşı — Fri, 20 Aug 2010 10:23:27 +0000

İçindeki minicik hücreler bile ordan oraya hareket ederken, hatta icabında başka bünyelere kadar giderken, hatta icabında hayat bulurken sen burda otur.

Aman sakın ha ayakların yerden kesilmesin. Sen ‘O’ gelecek diye bekleyedur.

Evrende kocaman kocaman yıldızlar, gezegenler, uydular bile hareket ederken sen burda otur. Kuyruklu yıldızlar bile belki hayat taşıya dursun sen oturduğun Yerküre’nin kaynaklarını tüketedur.

Sanki Uzay mekiğinin Ana kapsülündeyim. Gittiğim yolda, kalkışta da, yolda da, vardığımda da Houston’dakiler misali coşku ile alkış tutan çook insan var. Ama aslında o kapsülde bir başımayım. Şanslıyım, omzumu dayayabildiğim, ellerimden tutan dostlar var lakin kapsülde sağım solum önüm arkamda aslında kimse yok. Korkuyorum bazen ki. Ben karanlıktan hep korktum ki. Geceleri karanlıktan korkmayım diye yıldızlara aşık olmadım mı ki?

Acaba haddimi aşan işlere mi kalkıştım diye çok kızıyorum 2 gündür kendime. Haddimi aştığı bir gerçek de, büyüsüne kapılıp gittiğim yıldızların ışıltısı daha gerçek.

Bu da fiziksel ve zihinsel yorgunluğun getirdiği böyle tuhaf bir yazı olsun

Fotoğrafın kaynağı burada.

Ne şehittir, ne gazi

GökTaşı — Mon, 16 Aug 2010 18:51:45 +0000

Bu fotoğrafın astrofotoğrafla ne ilgisi var demeyin. Önce bir yazayım, bir okuyun isterseniz

Tenha, karanlık bir mevki. Aslında öyle kimsenin geçmediği bir yer de değil üstelik. Bir köy yolu kısacası. Arabayı parketmişiz. Tripodu yerleştirmişim. Amacım haftalardır denemeye çalıştığım, anlamaya çabaladığım bir çekim için karanlık bir yerde uzun pozlama yaparak, ISO değerini düşürerek milkyway denemesi yapmak.

Hikaye arabanın farlarının söndürülmesi, tripodun kurulması, kafaya kafa fenerinin takılması, fotoğraf makinasının tripoda yerleştirilmesi, Gök kocanın koltuğuna oturup ’Hadi Nurcan bitir işini de’ gidelim demesi ile başlıyor.

Ve başlıyor denemeler. 18-55 lens mevcut. Önce manuel focus denemesi yapmak 3-4 tane. Netliği tutturunca zaten çıplak gözle bile rahatlıkla seçilen sütlüyolun en güzel denemelerini yapmaya başlamak, hayal işte….

Bir araba yanaşıverir. Arabadan bir adam iniverir. Elimde uzaktan kumanda deklanşör kumandası. Adam bizi görmüyor tabi, zifiri karanlık nerden görsün. Tırsıyorum tırs tırs tırs. Kafamı Koralp’e çeviriyorum, koltuktan kalkmış, tedirgin, duruşundan belli. Sonra takur tukur bir ses. Ne sesi mi? Tüfeğin şarjörünün (böyle mi yazılıyor bu meret?) doldurulma sesi. Kalp güm güm. Kıpırdayamıyorum kal gelmiş durumda. Salak Nurcan açsana kafa fenerini de burda adam olduğu belli olsun. I-ıh kıpraşamıyorum, kalmışım öyle. Gıkım da çıkamıyor!!!. Adam deneme atışı yapacak ha, dan dun seslee devam ediyor ve gölgesini görüyorum, tüfek bize doğru yönelmiş durumda!

Ah Tanrımmm nihayet Gök Koca’nın aklı başında, elinde de yeşil lazer vardı. Adamlara doğru yöneltiyor. Adamların 2 sn içinde arabaya nasıl bindikleri, 2 adımlık Koralp ile olan mesafeyi katedip yanına gidişimi ve tüm bunlar olup bitene kadar nefesimi tuttuğumu farkediyorum. Kalakalıyorum. 2 deneme yapıyorum sakinleşeyim diye ve evimin yolunu tutuyorum.

Netice mi? 2 haftalık hemen hemen her akşam yaptığım denemeler sonucunda burada yayınlanacak kayda değer bir milkyway fotoğrafı ne yazıkki mevcut değil. O yüzden kuzu ile tatil anısı

Astrofotoğrafçılık mı? En zoru. Bilen beri gelsin de anlatıversin ucundan

Çok çalışman lazım GökTaşı çoooooooooooooook. Değil bu yaz, seneye de değil, belki öbür yaza ancak belki kaydadeğer bir şeyler çekmeyi becerirsin! Bööööööööööö

Not:O adamlar o tüfekle ne yapmaya gidiyorları bilemiyorum! Benim yapmak istediğim apaçık ortada. Hergün yüzlerce insanın öldüğü, Dünya’nın ölmeye yüz tuttuğu şu evrende ne kadar minik olduğumuzu anlatabilmek için kendi çapımda bir görsel çekebilmek.

Mor panjurlu atölyem hayırlı olsun

GökTaşı — Tue, 10 Aug 2010 18:06:04 +0000

Bu varillerde ne böyle demeyin. Eğer bulursam onlar benim çalışma tezgahım olacak

Hey heyyyy. Bundan yaklaşık 14-15 ay önce ilk şurada dile gelmiş idi bu hayal. Henüz daha kontrat imzalanmadı ama ben o teyzeme inanıyorum, ilk gördüğümden beri.

Şu dakikalarda nutkum tutulduğundan mütevellit yine duygularımı kaleme dökemeyeceğim biliyorum. Hatta bu öyle bir tutulmaki gözyaşlarım dahi akamıyor! Dile kolay. Bir insanın hayalini kurduğu şeylerden 1 tanesi gerçek olmak üzere. E bugün olmayıp yarın olsa bile bugünün bu huzuru bana yeter.

Gökbilim aşığı dostlarım ve beni yakından takip eden dostlarım anlayacak ve paylaşacaklardır bu mutluluğumu, biliyorum.

“Pembe panjurlu bir gözlem evim olsun. İçinde boy boy teleskoplarım olsun. Bir de mor panjurlu teleskop yapım atölyem olsun. Kapısında sıra sıra teleskop yapmayı bekleyen bebeler dolsun“ diyerek başlamış idi ya, biliyorum henüz sıra sıra bebeler dolmayacak bu atölyenin kapısında ama belli mi olur? Kısmet…

Varil lazım bana, bir de boya badana ilk başta. Sonra taşınma. Yuvam da nihayet eve benzeyecek diye de seviniyorum. Mutfakta daha ne kadar çalışabilirdim ki değil mi?

Nice ışık toplayan aynalar yontmak, ayna yontmayı öğretmek nasip olsun bana inşallah o mekanda

Bir taşınma işlerini halledeyim, belki minik bir açılış yaparız ha ne dersiniz? Tuhaf mı olur acaba? Ufku da açık bir mekan, hem açar, hem de gözlem yaparız belki ne dersiniz?

Teşekkür ederim Gök Koca, Teşekkür ederim çift yıldızım, Teşekkür ederim ….. :)

GökTaşı rastgele, yüzün kara çıkmaya…

Perseus Göktaşı yağmuru

GökTaşı — Tue, 10 Aug 2010 08:54:34 +0000

Ben Gelibolu’da her akşam bol bol seyrettim. Hem Delta Kova hem Perseus sağolsun çimenlere serildiğim akşam serinliği zamanlarında bana çok güzel dakikalar yaşattılar Hiç bu kadar çok göktaşı yağmuru ve uydu geçişine denk gelmemiş idim. Güzel ve keyifli idi. Hatta bir akşam kayınpeder ve Gök Koca ile en çok kim görecek yarışına girdik.

Perseid Göktaşı Yağmuru 12-13 Ağustos gecesi en etkin seviyeye ulaşacak. Bu yıl, geçen yıllardan farklı olarak 12-13 Ağustos gecesi Ay gökyüzünde olmayacak. Bu nedenle de uygun koşullarda saatte 100’e yakın yıldız kayması görebilirsiniz. Ayrıca Perseidleri 11-12,12-13 ve 13-14 Ağustos gecelirinde de gözlemleyebilirsiniz. Başımız kuzeydoğu ufkunda olsun

Dileklerinizin gerçek olması dileği ile

Ağustos 2010 gökyüzünün durumu

GökTaşı — Tue, 10 Aug 2010 08:43:22 +0000

03 Apustos 2010 Sondördün

07 Ağustos 2010 Satürn, Venüs ve Mars yakın görünümde (akşam)

08 Ağustos 2010 Venüs, Satürn’ün 3° güneyinde (akşam)

10 Ağustos 2010 Yeniay

17 Temmuz – 24 Ağustos 2010 Perseid Göktaşı Yağmuru (en etkin olduğu tarihler 12-13 Ağustos)

13 Ağustos 2010 Satürn, Venüs, Mars ve Ay yakın görünümde (akşam)

16 Ağustos 2010 İlkdördün

19 Ağustos 2010 Venüs Mars’ın 2° güneyinde (akşam)

24 Ağustos 2010 Dolunay

27 Ağustos 2010 Jüpiter Ay’ın 8° güneyinde

Gelibolu – Ilgardere Mevkii Kaldırım Astronomluğu

GökTaşı — Tue, 27 Jul 2010 09:06:41 +0000

25 Temmuz akşamı Gelibolu - Ilgardere mevkiinde kaldırıma dikiyorum Zeki’yi (bilmeyenler için Meade Maksutov 3,5 inch teleskop). Venüs’e 1-2, Satürn’e 1-2 diye bağırıyorum. Önce meraklı bebeler sonra büyükler toplaşıyor etrafta. Çok kalabalık değil ama 15 kadar insan o gece Venüs, Mars, Satürn ve Ay’ın gizemli sularına yelken açıyor. Tabi ben en mutlu ^-^

Diğer fotoğraflara bakmayı dilerseniz buradan ulaşabilirsiniz.

O geceden Canon EOS 550D ve Meade mak-90 ile ilk çektiğim Ay fotoğrafını da paylaşayım tabi

Delta Aquarids (Kova) Göktaşı Yağmuru

GökTaşı — Mon, 19 Jul 2010 10:15:47 +0000

14 Temmuz tarihinde başlayan Delta Aquarids (Kova) Göktaşı yağmuru, 27 Temmuz 2010 tarihinde yani en etkin olduğu tarihte saatte 20 adede ulaşarak görsel bir şölen sergileyecek. Lakin o gece Ay’ın evresi gözlem koşullarını olumsuz etkileyecek olsa da başımızı güney ufkundan kaçırmamak gerek.

Biliyorsunuz göktaşı yağmurlarını izlemek için bir gözlem aletine ihtiyacımız yok. Gözlerimiz yeter

Not:Yukarıdaki görüntü 26 Temmuz’u 27′i Temmuz’a bağlayan gecenin 01:15 itibari ile güney ufku görüntüsüdür.

Cilalama lapının aletten ayrılması

GökTaşı — Thu, 15 Jul 2010 12:28:12 +0000

Hava soğukta olsa sıcak da olsa bu Saffet’in cilalama lapının kanalları tıkanıp duruyor. Ocak ayında da aynı durum başıma gelmiş idi. Ya optik reçine tuhaf ya da ağırlıktan oluyor bilemedim. Dün araya seryum oksit sürüp bekletmeye almış idim. Bir de uyum iyi olsun diye üzerine 5 kg luk ağırlık koyup soğuk bastırma yaptım. Gece ayırmaya çalıştım, olmayınca ılık suda beklettim gece boyunca. Bugün ayırınca gördümki yine lapın kanalları tıkanmış. Tek taraflı jilet ile de açılabilecek gibi değil.

Bu sebeple buzluğa attım hemen kendisini. Aslında evde başka reçine de var ama bir reçineyi bu şekilde bir gece buzlukta bırakıp ertesi günü tıkır tıkır kırıp, yeniden kaynatarak yeniden kullanabiliyoruz.

Bu sıcakta da reçine kaynatmak evde oldukça zor oluyor. Neyse kısmet bakalım. Buzlukta donsun, sonra yeniden kaynatıp yeniden döküp kısmet olursa cilaya devam ederiz.

Not: Saffet ile aletinin toplam ağırlığı 5 kg imiş, bugün tarttım. Bay Miyagi geliyor aklıma hep, “Cilala, parlat. Cilala, parlat”

Sadece 12 cümleli gelmiş geçmiş

GökTaşı — Wed, 14 Jul 2010 12:21:52 +0000

Benim aslında hararetlice bir sunum hazırlamam gerekiyor. Bu yüzden bugün biraz tarih okudum. Başta gözüm korkmuş idi bu araştırmaya başlarken lakin hiç de öyle değil imiş. İşte memlektimdeki gözlemevlerinin gelmişi geçmişi sadece 12 başlıktan oluşuyor imiş.

Türkiye’deki gözlemevlerinin tarihçesine (Osmanlı dönemi dahil) bir göz atalım şimdi.

1575 III.Murat zamanında Dar el-Rasad el-cedid el-Sultani kurulmuş (1578’de ilim bilmez milletim bu gözlemevini topa tutarak yıkmış. 1580 yılında da Kaptan-ı Derya Kılıç Ali Pasa bütün gözlem araçlarıyla birlikte bir gecede gözlemevini yerle bir etmiş)
1867 Rasadhane-i Amire Beyoğlu kurulmuş (dikkatinizi çekerim 300 küsür yıl sonra, peeeeeeeeeeeh!!!!!!!!!!)
1935 yılında İ.Ü. Fen Fakültesi Gözlemevi kurulmuş
1963 Ankara Üniversitesi Ahlatlıbel Gözlemevi kurulmuş
1965 Ege Üniversitesi Gözlemevi kurulmuş
1980 Çukurova Üniversitesi Güneş evi kurulmuş (1991’de faaliyete geçiyor)
1982 Boğaziçi Kandilli Rasathanesi açılmış
1991 ODTÜ Fizik Bölümü Gözlemevi açılmış
1997 Özel Eyüboğlu Eğitim Kurumu Gözlemevi açılmış
1997 Saklıkent TÜBİTAK Ulusal Gözlemevi açılmış
2000 Eyüboğlu Çamlıca Gözlemevi açılmış
2001 Çanakkale 18 Mart Üniversitesi Ulupınar Gözlemevi açılmış.

Bir de Türkiye’de bulunan sadece 4 tane olan Astronomi ve Uzay Bilimleri Bölümlerinin olduğu üniversitelerimizi sıralayalım.

İstanbul Üniversitesi
Ankara Üniversitesi
Erciyes Üniversitesi – Kayseri
Ege Üniversitesi

TÜBİTAK Ulusal Gözlemevi dahi 1997′de açılmış işte, daha ne diyeyim ki? Nerelere gideyim ben sen söyle…

Fotoğraf buradan alınmıştır.

Eksiğim, hatam var ise affola

feza maceRaları

Eylül 2010 Gökyüzünün durumu

Benzer Yazılar

Dalgalandım da duygulandım :)

Benzer Yazılar

Ne şehittir, ne gazi

Benzer Yazılar

Mor panjurlu atölyem hayırlı olsun

Benzer Yazılar

Perseus Göktaşı yağmuru

Benzer Yazılar

Ağustos 2010 gökyüzünün durumu

Benzer Yazılar

Gelibolu – Ilgardere Mevkii Kaldırım Astronomluğu

Benzer Yazılar

Delta Aquarids (Kova) Göktaşı Yağmuru

Benzer Yazılar

Cilalama lapının aletten ayrılması

Benzer Yazılar

Sadece 12 cümleli gelmiş geçmiş

Benzer Yazılar